ได้รับการกำหนดให้เป็นเขตอนุรักษ์ที่สำคัญสำหรับกลุ่มอาคารทางประวัติศาสตร์

อะริมัตสึ เป็นเขตอนุรักษ์ที่สำคัญสำหรับกลุ่มอาคารทางประวัติศาสตร์แห่งแรกของเมืองนาโกย่าในปี 1984 และหลังจากนั้น ในปี 2013 ถนนโทไคโดซึ่งเป็นเส้นทางการค้าสำคัญที่เชื่อมระหว่างเกียวโตและเอโดะ (โตเกียวในปัจจุบัน) ก็ถูกรื้อถอนเสาไฟฟ้าออกทั้งหมด นอกจากนี้ อะริมัตสึยังได้รับการกำหนดให้เป็นเขตอนุรักษ์ที่สำคัญสำหรับกลุ่มอาคารทางประวัติศาสตร์ของญี่ปุ่นที่ทอดยาวไปตามถนนของเมืองใหญ่ในปี 2016

*: "เขตอนุรักษ์ที่สำคัญสำหรับกลุ่มอาคารทางประวัติศาสตร์" หมายถึง การจำแนกประเภทเป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมประเภทหนึ่ง ตามที่กำหนดไว้ในพระราชบัญญัติคุ้มครองทรัพย์สินทางวัฒนธรรม

สำรวจแหล่งขายส่งผ้ามัดย้อมอันยิ่งใหญ่ในอะริมัตสึ

หลังจากไฟไหม้ครั้งใหญ่ที่ลามไปทั่วเมืองอะริมัตสึในปี 1784 เมืองก็ได้ใช้มาตรการป้องกันอัคคีภัยต่างๆ ในการสร้างบ้านเรือนของชาวเมืองขึ้นใหม่ โดยหนึ่งในนั้นคือบ้านพักของฮัตโตริที่ได้รับการกำหนดให้เป็นทรัพย์สินทางวัฒนธรรมของจังหวัดไอจิ ซึ่งมีสถาปัตยกรรมอันโดดเด่นในพื้นที่แห่งนี้ บ้านแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นเป็นชิโบริ หรือผู้ค้าส่งผ้ามัดย้อมในปี 1790 โดยเดิมมีชื่อว่า "อิเกะทะยะ"
หลังจากการล่มสลายของรัฐบาลโชกุนโทคุกาวะในสมัยเมจิ บ้านเรือนในภูมิภาคโอวาริซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองนาโกย่าและอะริมัตสึก็มีลักษณะเฉพาะตัวคือมีลักษณะเป็นบ้านแถวยาวติดกัน โดยมีโครงตาข่ายทอดยาวตลอดความยาวของอาคาร ตลอดจนมีผนังด้านนอกฉาบปูนพลาสเตอร์สีขาวและปูผนังด้านนอกด้วยกระเบื้อง หน้าต่างระแนงแนวตั้ง ผนังด้านในฉาบปูน และหลังคา ผนังรับน้ำหนักอุดัตสึ ซึ่งลักษณะเหล่านี้ล้วนเป็นลักษณะเฉพาะของสถาปัตยกรรมดั้งเดิมของอะริมัตสึและช่วยทำให้ทนทานต่อไฟตามความเชื่อของชาวเมืองในสมัยนั้น
บ้านพักของทาเคดะเดิม ซึ่งยังคงตั้งตระหง่านอยู่เพื่อแสดงถึงความเจริญรุ่งเรืองของพ่อค้าในสมัยนั้น และบ้านพักของโอคะ คฤหาสน์ที่สร้างขึ้นด้วยสถาปัตยกรรมอันโอ่อ่า เป็นจุดที่ควรแวะชมระหว่างเดินชมเมืองประวัติศาสตร์อะริมัตสึ นารุมิ